September 2017: Voor 50 euro een jaar lang naar school.


De reis en het bezoek aan de jongerengroep in Kabala heeft heel wat contacten en nieuwe informatie opgeleverd. We zagen onder andere hoe moeilijk het voor jongeren is om hun schoolgeld voor de middelbare school te betalen.Er zijn jongeren die zelf moeten werken voor hun schoolgeld omdat een of beide ouders er niet meer zijn. Ouders wonen vaak ver weg in dorpen en de jongere is dan ondergebracht bij een familielid in Kabala. Waneer er geen schoolgeld betaald kan worden moet de jongere soms een schooljaar missen met het risico dat de school bij de jongere dan helemaal uit beeld verdwijnt.

Ik kwam op het spoor van Bangalie, een jongen van 24 die tijdens ons bezoek stil aanwezig was. Een aantal weken geleden kwam ik tot de ontdekking dat hij in 2015 gezakt is voor zijn eindexamen en nu niet meer naar school kan vanwege geldgebrek.

Deze ontdekking was een begin van een langdurige zoektocht naar hoe we Bangalie maar ook andere jongeren kunnen helpen. Hieruit is het Project School fees Secondary Schools Kabala, Sierra Leone van Stichting Taiama-Andreas ontstaan. Er is een contract opgesteld voor de jongeren met zeer stricte voorwaarden en er is contact gelegd met leraren die de jongeren kunnen begeleiden en die ook controle houden op de vorderingen van de jongeren. Ons streven is zo’n 20 kinderen deze kans te gaan bieden.
Van de schoolhoofden moeten we nog de exacte bedragen krijgen want naast schoolgeld zijn er vaak ook nog boeken en een uniform nodig. Binnenkort kunt u meer lezen op onze website, ook hoe de groep enthousiast bezig is om op een meer efficiente manier vorm te geven aan hun activiteiten. In dit land is vooruitgang nog meer dan in andere landen een kwestie van vallen en weer opstaan.
Het schoolgeld voor een student bedraagt 425,000 leones zo’n kleine 50 euro.
Voor mij en voor velen van u toch een bedrag dat te overzien is om te doneren!

14 augustus 2017 Overstromingen en aardverschuivingen in Sierra Leone

14 augustus 2017 Overstromingen en aardverschuivingen in Sierra Leone

Gistermorgen werden we opgeschrikt door het bericht dat er in de hoofdstad Freetown door hevige regen overstromingen waren; er zouden honderden doden zijn gevallen.
Het is regenseizoen en doordat er in veel gebieden geen afwateringssysteem of riolering is, heeft het water vrij spel over de onverharde wegen.
In het gebied dat nu in het nieuws is wonen de allerarmsten; mensen afkomstig van het platteland die hun heil zoeken in de hoofdstad of in het nu getroffen gebied Regent, een dorp bij Freetown.
Tegen de bergen bouwen mensen, na eerst de bomen te hebben gekapt, illegaal, krakkemikkige huizen.
Ieder jaar is het raak maar zo erg als nu is het nooit geweest. Een heel deel van de berg is als een modderlawine naar beneden gekomen.

People inspect the damage after a mudslide in the mountain town of Regent, Sierra Leone August 14, 2017. REUTERS/Ernest Henry

Velen worden vermist en de werkelijke omvang van de ramp die nu al groot is, zal dan ook pas later duidelijk zijn.


Youngsters flee flooded homes in Regent, near Freetown
CREDIT: SOCIETY FOR CLIMATE CHANGE COMMUNICATION SIERRA LEONE/AFP

De kinderen van onze groep wonen in Kabala aan de andere kant van het land maar ook hier zijn, zoals altijd van april tot oktober, stevige regenbuien.
Sommigen hebben familie in het getroffen gebied en hebben nog geen contact met hen gehad.

8 juli 2017 werken op de farm

8 juli 2017 werken op de farm

Afgelopen zaterdag had ik weer eens whatsapp contact met Sajor van 22 en lid van onze groep. Hij was onderweg naar het veld om te werken, een heel andere activiteit dan mijn zonen van 16 en 22 jaar op een zaterdag uitvoeren. Ik vroeg hem of hij een kort verslag kon geven van wat hij die dag deed aangevuld met een paar foto’s.

I am presently walking to the farm we have lots of work there today. The distance from our farm to kabala is 3 mile we spend an hour walking.
What do you have to do and what is on the farm, cassava?
We have to construct heaps, slash the weeds, cultivate cassava, potatoes, rice and yam.
And who is going to guard the farm when you r not there?
We guide it our selves, some time we sleep there when we suspect thieves and when pests wants to cause disturbances on the crops. Presently we are climbing a hill, me and the cook. She is tired.

The road is poor. The place is called Kayankula, it is really difficult to farm there because one has to fence if you want to get good yield. All the people I am working with today are illiterate.
What s her name?
Her name is Adama, but she cannot speak Krio well, she speak Limba. I asked her why her parents did not sent her to school, she said she regret it not being in school, but she will try very hard to educate her children.
How old is she? Do you speak Limba?
I cannot speak Limba so fluently but I can understand when some one speak, I know what she means.
She is 18, and have one son. Her parents give her to marry at age 16, to a 24 year guy (vaak gebeurt dit omdat ouders geen geld meer hebben om hun kinderen te eten te geven. De man/ jongen waarmee ze trouwen is dan verantwoordelijk voor de vrouw/ het meisje). Her child is one year eight months old.

We are close to the farm for work, all the other men leave us behind they don’t feel sorry for women, when they are going to the farm they leave all they women behind unless I wait for her today other wise she alone had to go.
Really love that! Your future wife will be lucky 😀
Yes 👍🏽🎓🎓
Jongen rust even uit op de farm. Op de achtergrand Adama de kok met haar zoontje.



Fresh palm wine is served as you can see.

Later praat ik over dit gesprek met Kelly. Hij legt uit dat mensen voor een boer op de farm gaan werken. In ruil daarvoor krijgen ze die dag eten en drinken. Er gaat ook altijd een kok mee die dan met de ingredienten die de boer levert een maaltijd maakt. Soms wordt er palmwijn geschonken. Voor meer informatie over palmwijn zie onze facebook pagina.

Juni 2017 Bezoek aan Basisschool de Speurneus in Landgraaf

Juni 2017 Bezoek aan Basisschool de Speurneus in Landgraaf

In juni bezochten Jacq., Kelly en Marie-José basisschool de Speurneus om in het kader van het Afrikaproject iets te vertellen over Sierra leone. We waren te gast in de groepen 6 en 7 en heel bijzonder in de groepen 1 en 2. in deze laatste groepen was er enorm veel belangstelling en de kinderen hadden zelfs een liedje ingestudeerd dat samen met kelly werd opgevoerd.

16 juni Day of the African Child

16 juni Day of the African Child

The day after.
Vanmorgen ontplofte mijn telefoon bijna van de berichten over de activiteiten van de CYAB.
Foto’s, verslagen, video’s. Laat me dit bericht met jullie delen, het bericht dat goed weergeeft wat er gister gebeurd is.
Van Amadu Wurie Shaw.
Thanks to all the members that participated in the June 16.This is the best June 16 ever because most of the time June 16 is only centralised in Kabala and only the children within Kabala are been empowered and capacitated. But this time doing the June 16 out of Kabala was a brilliant initiative.
I believe the children of Semamaya are now self empowered, motivated and they will not feel like they are left out in district even though they stay out of Kabala. Bravo to our Co-ordinator, members and to all the members of CYAB in Netherland for giving their maximum support towards the group because,they believe a child can be can somebody no matter the place he/she stays as long the child is protected, empowered and giving all the supports the child needs.Let us continue to work for the children of our district and the country as a whole as children are the leaders of tomorrow.I am hopeful that the coming June 16 will be done in another community.

From the office of the Secretary General CYAB Koinadugu

Er is gediscusieerd over het belang van onderwijs, gevoetbald, er was een toneelspel en plezier, heel veel plezier.
Domper was dat na afloop de chauffeur van het busje hen niet kwam halen en de groep de 18 km terug naar Kabala, moest lopen. Sierra leone blijft vol (onverwachte) uitdagingen maar daardoor laat deze groep zich niet uit het veld slaan!!

Kind uit Semamaya over de wil om naar school te gaan, van maandag tot vrijdag.

De terugweg

Day of the African Child 2017

Het is bijna zover; op 16 juni is de jaarlijkse Day of the African Child.
De Children and Youth Advising Board (CYAB) in Kabala heeft vorige week een vergadering gehad om te kijken hoe ze deze dag gaan invullen. Besloten is om Semamaya Village te gaan bezoeken, het dorp waar door armoede maar ook door traditionele gebruiken maar weinig kinderen naar school gaan. Dit dorp hebben we tijdens onze reis bezocht.
Onder andere in onderstaande link vinden jullie meer informatie hierover:
http://taiama-andreas.org/2017/02/16/sammamaya-village/
Het doel van het bezoek is om volwassenen en kinderen nogmaals te overtuigen van het belang van onderwijs.
Er wordt door de CYAB nog aan het programma gewerkt maar er zal zeker een toneelstuk opgevoerd worden met het thema van dit jaar Protection, Empowerment and Equal Opportunity en natuurlijk is er een voetbalwedstrijd.

Mei 2017 Bezoek aan Basisschool de Harlekijn in Landgraaf

Het doel van dit bezoek was te vertellen over het leven van leeftijdgenoten in Sierra Leone. Op 8 mei bezochten Jacq. en Marie-José groep 3. De kinderen luisterden ademloos naar de verhalen die geillustreerd werden door foto’s van de reis. Het was moeilijk voor te stellen hoe je bijna zonder boeken, pen en schriften kunt leren lezen en schrijven.

Later in de maand was groep 8 aan de beurt. Kelly en Marie-José bezochten de groep mede namens het Service Gilde in Landgraaf in het kader van het project multicultureel.
Zie ook:
https://www.gildelandgraaf.nl/?pageID=114
De jongeren hadden al uitgebreid voorwerk gedaan. Knap hoor!

Na het bespreken van de informatie die al bekend was hebben we, middels foto’s en door het bekijken van het filmpje: Een dag uit het leven van een tiener in Freetown, de verschillen in dagelijkse bezigheden besproken. Zeker het filmpje waarin het meisje Aminata van 13 voor het eten van de familie moest zorgen maakte indruk.

Tijdens deze morgen waren er ook mensen uit Polen, Roemenie en Suriname. In Suriname waren er duidelijk overeenkomsten te vinden in bijvoorbeeld eten en gewoonten ontstaan door het gezamelijke slavernijverleden.

29-04-2017 Geen paspoort

Even nog een toelichting bij het vorige bericht en de foto van Fatu. Zoals je ziet kijkt ze hier de wereld in van, Wat overkomt mij nou??
Als nieuwe president mag ze volgende maand naar een conferentie voor kinderrechten in Senegal.
Plan International zal deze reis sponsoren. Opeens kregen we gistermorgen een whatsapp vol paniek: Fatu heeft natuurlijk, zoals de meeste mensen in Sierra Leone, geen paspoort. Als ze niet binnen een week een paspoort heeft zal ze niet kunnen reizen en zal Plan International iemand anders zoeken. De kosten voor het paspoort zijn 700.000 leones, 83 euro. Voor een leraar in Sierra Leone is dat een maandinkomen en dus enorm veel geld. Gelukkig hebben we snel geld via de Western Union Bank overgemaakt wat de foto van de verbaasde Fatu opleverde.