Naar de verkiezingen in Sierra Leone op 7 maart 2017.

Youths should not involved themselves into violence during elections, remember ” politics is the madness of many for the gain of few”.  Never allow politicians to rent a room in your head, raise the price and kick them out.

Gedurende 4 zaterdagavonden heeft de Youth and Advocacy Network met ondersteuning van Stichting Taiama-Andreas, zendtijd ingekocht bij Radio Bintumani het plaatselijke radiostation. Samen met politici wordt er gediscussieerd over geweldloze verkiezingen en de rol van jongeren bij de verkiezingen. Of zoals Amadu Wurie Shaw​ vertelde: The main things we discussed was how the political parties especially the youth leaders, have plans to have an election that is free from violence. YAN panellist advised the youth of our district to refrain from any intimidation from any body towards our elections. The panellist also advised the youth to refrain from any form of violence. Afgelopen zaterdag met Amadu Wurie Shaw en Sajor Jalloh. Nog 3 zaterdagavonden te gaan. Uitzending van 20 tot 21 uur.

 

Een Afrikaanse keuken

 

In de afgelopen weken heb ik heel wat tijd doorgebracht in de keuken van de moeder van Kelly en ik kan je zeggen dat is een echt schouwspel: alles wordt met heel veel zorg klaargemaakt en wat ik bijzonder vond, je kookt nooit alleen. Altijd is er wel iemand die meehelpt bereiden, dochters, nichtjes, soms een neefje voor het zwaardere werk of voor het slachten of een meisje van de straat die potatoeleaves komt verkopen en voor een kleine meerprijs de bladeren meteen klein snijdt. Om op de scholen in Nederland de jongeren te laten ervaren hoe dit koken gaat hebben we een aantal voorwerpen uit de keuken gekocht en meegenomen.

De Coalpot, een ijzeren stoof met binnenin terracotta. Hierin worden kooltjes gestookt. Met de ijzeren lepel worden kooltjes verwijderd of toegevoegd om het vuur zachter of harder te laten branden.

De fana en kalabas om rijst en andere ingredienten te wassen en schilletjes eruit te schudden.

De matawodo en matapensil. Hiermee worden kruiden maar ook rijst fijngestampt.

Een gezellige boel.


Ontmoeting met YAN

We zijn weer thuis en moeten langzaam ons aanpassen aan het Nederlandse systeem.
Maar eerst hier een verslag van de onmoetingen met onze jongerengroep.
Op 31 december was er een eindejaarsfeest georganiseerd door de jongeren, na een warm welkom werden we getracteerd op een heerlijke maaltijd bereid door de hele groep, jongens zowel als meisjes.
Zie hieronder ons bord met een voor ons iets te grote geitenpoot.

Daarna party-time in de beachbar met veel dans en plezier.

Op 5 januari waren we pas weer in de gelegenheid om terug te reizen naar Kabala en die dag en ook de morgen erna hebben we samen op een rij gezet hoe het afgelopen jaar is verlopen en wat de verwachtingen over en weer zijn voor de toekomst.
Je kunt dat splitsen in 4 zaken die we het komde jaar moeten regelen om alles beter van de grond te krijgen.
1. Een planning voor 2018 voor de advocacy activiteiten die gericht zijn op meer kinderen/ meisjes naar school.
2. Voortzetting van het betalen van schoolgeld aan jongeren uit de groep die dat niet kunnen betalen. Er zal in het komend jaar ook gekeken worden naar de nood aan schoolboeken.
3. Faciliteiten waar langzaam behoefte aan komt zoals  het huren van een ruimte, kantoor of plek om samen te komen en deze plek zal dan ook moeten worden voorzien van bijvoorbeeld tafels en stoelen.
4. Het genereren van inkomsten om de groep op den duur onafhankelijk te maken, gedacht wordt hierbij aan het maken en verkopen van disposable maandverbanden hierover zal ik later meer vertellen en het verbouwen van groente.
Voor dat laatste heeft een oom van Sajor al een stuk grond ter beschikking gesteld en Owen Jones heeft aangeboden om de jongeren de kneepjes van de landbouw te leren. Zo kunnen ze skills leren die ze ook in hun verdere leven kunnen gebruiken.

Vergadering in de beachbar

De kalenders die over waren hebben we verloot onder de meest actieve leden. Deze loting was een groot feest van enthousiasme.

We hadden posters meegenomen, posters met een wereldkaart, de kaart van Afrika, het periodiek systeem, het menselijk lichaam en met de tafeltjes en het alfabet. Dit zijn dingen die ze daar helemaal niet hebben of kennen en de posters werden dan ook met veel bewondering bekeken.

Op 6 januari hebben we ’s morgens verder vergaderd; er was zoveel te bespreken!
Het maken van disposable maandverband werd gedemonstreerd en er zullen een paar meisjes aan de slag gaan om dit te maken. Owen Jones was erg enhousiast, hij bevestigde dat er meisjes naar hem toe kwamen die vanwege hun menstruatie niet naar school kwamen omdat ze geen fatsoenlijk maandverband kunnen betalen. De maandverbanden die door de groep gemaakt worden zijn een investering voor een jaar, goedkoper en duurzamer omdat ze kunnen worden uitgewassen.

Bij de vergadering waren ook 2 ouders aanwezig. Zij vertelden hoe blij ze waren dat deze groep zo’n goede eenheid begint te vormen. De moeder van Fatu zei dat als er in september geen schoolgeld was geweest voor enkele kinderen, zij er zeker van was dat vooral de meisjes dan al getrouwd waren omdat het betalen van schoolgeld en het onderhouden van kinderen vaak een te grote financiele belasting voor de (eenouder) gezinnen. Daarnaast hebben de kinderen doordat ze schoolgeld ontvangen en niet heirvoor hoeven te werken meer tijd om te studeren.

Owen Jones vertelde ons verder hoe trots hij is op de groep, over de transparatie en eerlijkheid die er over en weer is.

Op 24 januari zullen we onze ervaringen bespreken met de andere leden van onze stichting en kijken wat we allemaal kunnen realiseren maar jullie begrijpen dat we al deze activiteiten niet kunnen voortzetten zonder jullie (financiele) hulp en doe hierbij dan ook een oproep om deze mooie initiatieven van en voor jongeren in Sierra leone te steunen.

 

 

Januari 2018: Project wasbaar maandverband.

In januari zullen Kelly en Marie-José naar Sierra Leone gaan voor een familiebezoek.
Ze zullen van de gelegenheid gebruik maken om ook een bezoek te brengen aan de jongeren in Kabala en hierover zal binnenkort zeker meer worden gepost maar over iets bijzonders willen we u alvast berichten.
In Afrika komt het vaak voor dat jonge vrouwen tijdens de menstruatieperiode niet naar school gaan simpelweg omdat het kopen van disposable maandverband te duur is.
Een aantal meisjes in de groep willen nu wasbaar maandverband gaan maken om te gebruiken en eventueel te verkopen. Deze maandverbanden bestaan uit 3 lagen: een katoenen toplaag, een absorberende tussenlaag en een waterdichte onderlaag.
Inkoopkosten per maandverband op dit moment 2 euro. De verwachting is dat een maandverband een jaar kan worden gebruikt. Natuurlijk zoeken we ook voor dit mooie initiatief sponsoren!
We zullen stoffen als proef voor ongeveer 50 verbanden meenemen om vervolgens te kijken hoe verder met dit project. Hieronder foto’s van het prachtige katoen en de waterdichte stof (PUL) die gekocht zijn.

3 December International Day of Persons with Disabilities

 

 

Wij vieren het niet zo hier maar in Sierra Leone is het een belangrije dag> In Kabala hebben de jongeren het idee opgevat om iets te doen op de School for the Blind; een verrassing voor de school want volgens de leraren van de school is er nog nooit een organisatie geweest die de school op deze dag bezocht heeft.
Deze keer een verslag in beeld want alle foto’s die ik van de jongeren heb gekregen spreken voor zich. Ik schat dat de School for the blind zo’n 3 kilometer buiten Kabala ligt.

 

Koken voor 70 mensen

 

 


Er worden ook cadeautjes meegenomen

En geluisterd naar de problemen waar de School for the Blind mee kampt. 


27 oktober 2017 Voorstellen op Kabala Secondary School

Op 27 oktober waren een aantal leden van het Youth and Advocacy Network op uitnodiging van leraar Owen Jones te gast bij Kabala Secondary School op de introductiedag voor de brugklassers.
Ze mochten daar een prestentatie geven over de groep en haar activiteiten om zo nieuwe leden te werven. Kabala Secondary School is de grootste school in het noorden van Sierra Leone.

 

 

 

In het midden de principal van de onderbouw.

 

 

 

Van links naar rechts James Owen Jones, Amadu Wurrie Shaw, Mohamed D. Turray, Finah Fofanah en Fatu Sewenatu Mansaray. Niet op de foto Sajor Jalloh en Manty Mansaray.

 

 

 

 

 

 

The International Day of the Girl 2017

En daar gaan ze dan, op weg naar Kondembaia, met schriften, pennen, t-shirts en eten voor de deelmeners aan de dag. De weg is lang: 25 km over een modderige onverharde weg. Velen worden wagenziek een ervaring zie ze niet kennen en waarover ik ze via whatsapp geruststel.
Owen Jones, de 82 jarige leraar die enthousiast was geworden over deze groep gaat dapper mee, wat hebben wij een bewondering voor deze man die nog steeds les geeft en de selectie doet van de nieuwe brugklassers op zijn school.
Deze keer zal ik het verslag doen aan de hand van de vele beelden die ik van de jongeren heb gekregen.

De kinderen van de basisschool beginnen zich te verzamelen. Rechts Dannette 14 jaar en de jongste uit onze groep, zij zal de voorzitter van de dag zijn.

Op de achtergrond Owen Jones, bijnaam Old Bone of Pa Jones.

Het toneelstuk over het belang van meisjesonderwijs.

De meisjes hebben de dag van te voren Supegatae (bij navraag bleek het spaghetti te zijn) gekookt voor 80 mensen van het dorp.

Het uitdelen van meegebrachte schriften en pennen.

Enkele andere foto’s.

En als laatste de klap op de vuurpijl: Owen Jones zingt met deze jonge kinderen uit het dorp. Sorry voor de kwaliteit en richting van de video, we zijn afhankelijk van de whatsApp foto’s en video’s die wij krijgen. Als je goed luistert is de boodschap die hij zingt duidelijk: Girl pikin (meisjes) moeten een boek op hun hoofd dragen en niet een baby in hun belle (buik)
Na afloop gingen de kinderen al zingend naar huis.