Gister hebben we de farm bezocht, een enorm stuk land waar op dit moment alleen maar nog bonen op staan. De rest is al geoogst.

Met deze farm willen we bereiken dat deze jongeren de kneepjes van de landbouw leren maar ook dat ze wat geld kunnen verdienen voor hun organisatie. Op dit moment werkt dit nog niet zo goed: maar weinigen zijn gemotiveerd om echt hard te werken en de opbrengst valt to nu toe tegen. Als we thuis zijn moeten we dit serieus gaan evalueren.

s Middags gaan we naar het kantoor. Eerst hangen we de spullen die we hebben meegebracht op. Ook de posters van vorig jaar hangen we op. Met behulp van de hamer die we hebben meegebracht.

Daarna vergaderen we. We beginnen met een opdracht: schrijf 5 dingen in je schrift waar je goed in bent. Schrijf daarna in het schrift van je buurman if – vrouw waar hij of zij goed in is .

Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Als iedereen klaar is schrijven we van ieder twee kwaliteiten op het white board. Dit is het resultaat.

Conclusie: er zijn veel kwaliteiten binnen Yan. Laten we deze gebruiken, respecteren en er samen iets moois van maken.

Wat een geweldige eerste dag met YAN gisteren! Eerst ’s morgens natuurlijk het kantoor bezichtigd. Dit ligt uit het centrum van Kabala en is vanaf de weg niet te zien, helaas. Maar het gebied oogt vriendelijk en de mensen eromheen zitten buiten te wassen en te koken en groeten.

Het kantoor bestaat uit verschillende ruimtes: de conferentie kamer waar wordt vergaderd en drie kleinere kamertjes voor de leiders. Er is ook een opslag en een toilet en er zijn voorzieningen voor stroom, helemaal niet slecht dus.

Eerst hebben we, samen met Sajor de president, Manty de PRO public relations officer, Bangalie de financieel secretaris en Owen Jones de leraar en adviseur, alles uitgepakt wat we hebben meegebracht voor het kantoor. Dat was heel veel: een groot white board, kantoor spullen zoals onder andere een perforator, schaar, nietmachine, en bij bijna alles is uitleg nodig omdat veel dingen die voor ons heel gewoon zijn hier niet te krijgen en dus onbekend zijn. Er is ook een lamineerapparaat dat ze al snel zullen gaan gebruiken maar daarover in een later bericht meer. Al deze dingen hebben we kunnen kopen met giften van basisschool de Windwijzer Heerlen, en een handwerk club uit Landgraaf.

Naaispulletjes voor Manty

Ook aan spel is gedacht, een sjoelbak.

’s Middags vergaderen we met YAN, een welkomstwoord en voorstellingsronde. Daarna is er een verrassing: traditionele dans wedstrijd, jongens tegen meisjes. Ze hebben ook een echte djembé speler geregeld maar als we er achter komen dat hij 50 euro per uur vraagt, zijn we het er snel over eens dat we dat niet gaan doen. Voor 4 euro huren we de trommels en dan gaan we zelf trommelen. Wat een lol hebben we en ook de buurt kijkt van afstand mee en begint soms spontaan te dansen.

We zijn al een paar dagen in Sierra Leone en zijn langzaam aan het wennen aan het klimaat en het leven hier. Na 3 dagen Freetown zullen we morgen naar Kabala reizen, naar the Youth Advocacy Network.

Maar vandaag is national cleaning day. De eerste zaterdag van de maand van 10 tot 12 moet iedereen zijn eigen erf en straat schoon maken. In het anders zo drukke Freetown zie je geen enkele auto. Op straat zetten soldaten mensen aan het werk om te te vegen, schoon te maken en afval op te ruimen.

Afval wordt ook gescheiden.

Deze aluminium blikjes worden gesmolten en hiervan worden pannen gemaakt.

Kumba en Bambè laten de aluminium pan zien. Deze twee meisjes worden opgevoed door de moeder van Kelly en helpen in de keuken, maar dat is weer een ander verhaal.

Iedereen doet mee.

De cleaning day heeft een groot nadeel: veel van het afval wordt verbrand en over de stad hangt dan ook een dikke laag smog. Maar ja, afval wordt hier sowieso verbrand en nu concentreert het verbranden zich een beetje tot een dag.