De meisjes van Semamaya village deel 1

Naast het toegankelijk maken van onderwijs voor 43 jongeren, 35 middelbare scholieren en 8 beroepsonderwijs, helpen we de Youth Advocacy Network ook met hun kinderrechten activiteiten. Ze gaan naar afgelegen dorpen om middelbaar onderwijs voor meisjes te promoten. Dit schooljaar heeft YAN een groot succes geboekt: 10 meisjes uit Semamaya Village, een dorp een uur rijden van hier, zijn begonnen op Kabala Secondary School. We hebben ze ontmoet tijdens ons bezoek deze week. Sommigen hadden geen rugzak, anderen kapotte uniformen.

Semamaya is een dorp op een uur rijden van Kabala. Sommige mensen van Semamaya zijn nog nooit buiten het dorp geweest.
Foto’s van Semamaya Village vind je in ons reisverslag van 2017.
Zondag was er een afscheidsfeest met YAN. We hebben de meisjes uit Semamaya uitgenodigd en rugzakken voor hen gekocht. De meisjes mogen niet zomaar komen, het is weekend en dan werken ze in Semamaya op het land. Door de week slapen ze bij familie in Kabala. Donderdagmorgen zijn Sajor en Manty, wat heb ik bewondering voor deze jongeren, met de motorfiets naar Semamaya gegaan om toestemming aan de ouders te vragen om eerder naar Kabala the komen.

Bezoek aan de scholen.

Dinsdag en woensdag hebben we alle 5 de middelbare scholen bezocht waar we jongeren sponsoren. Van elke school 5 plus 10 leden van YAN. Deze bezoeken waren onverwacht maar op elke school werden we warm ontvangen door de schoolhoofden en leraren.

We hebben zoveel problemen gezien dat je er stil van wordt: jongeren die na de vakantie er niet zijn omdat ze nog wat langer thuis blijven om te helpen op het land, schoolgelden en salarissen van leraren die dit tweede trimester (nog) niet betaald worden door de regering, op een school, een van de grootste, waren zelfs geen krijtjes voor het schoolbord. Het goede is dat we wel weten dat de jongeren de schoolmaterialen die we hebben voorzien ook echt gekregen hebben.

Het meest heeft ons het bezoek aan de Kabala Secondary School for Girls geraakt. Op deze school was een vrouwelijke directeur die echt hart had voor haar studenten.

Deze school is een van de kleinste in Kabala met maar 68 meisjes naast de grote giganten die we bezochten met meer dan 3000 leerlingen en 250 leerlingen per klas. Van de 5 die wij steunen waren 2 meisjes niet teruggekomen, zij waren, daar kwamen we na navraag achter, in hun dorp gebleven om lid te worden van de bondo society. De Bondo Society is een ritueel van het meisje naar vrouw worden waarvan het besnijden een onderdeel is. Een gruwelijke praktijk en toen ik dit hoorde heb kon ik, alhoewel ik weet dat nog op zeer grote schaal gebeurt, het niet meer droog houden. Meer over de Bondo? https://cocorioko.net/bondo-is-ruining-our-women-sierra-leone-civil-society-group-complains/

Het kantoor en de farm.

Gister hebben we de farm bezocht, een enorm stuk land waar op dit moment alleen maar nog bonen op staan. De rest is al geoogst.

Met deze farm willen we bereiken dat deze jongeren de kneepjes van de landbouw leren maar ook dat ze wat geld kunnen verdienen voor hun organisatie. Op dit moment werkt dit nog niet zo goed: maar weinigen zijn gemotiveerd om echt hard te werken en de opbrengst valt to nu toe tegen. Als we thuis zijn moeten we dit serieus gaan evalueren.

s Middags gaan we naar het kantoor. Eerst hangen we de spullen die we hebben meegebracht op. Ook de posters van vorig jaar hangen we op. Met behulp van de gamer die we hebben meegebracht.

Daarna vergaderen we. We beginnen met een opdracht: schrijf 5 dingen in je schrift waar je goed in bent. Schrijf daarna in het schrift van je buurman if – vrouw waar hij of zij goed in is .

Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Als iedereen klaar is schrijven we van ieder twee kwaliteiten op het white board. Dit is het resultaat.

Conclusie: er zijn veel kwaliteiten binnen Yan. Laten we deze gebruiken, respecteren en er samen iets moois van maken.

Ontmoeting met YAN

Wat een geweldige eerste dag met YAN gisteren! Eerst ‘s morgens natuurlijk het kantoor bezichtigd. Dit ligt uit het centrum van Kabala en is vanaf de weg niet te zien, helaas. Maar het gebied oogt vriendelijk en de mensen eromheen zitten buiten te wassen en te koken en groeten.

Het kantoor bestaat uit verschillende ruimtes: de conferentie kamer waar wordt vergaderd en drie kleinere kamertjes voor de leiders. Er is ook een opslag en een toilet en er zijn voorzieningen voor stroom, helemaal niet slecht dus.

Eerst hebben we, samen met Sajor de president, Manty de PRO public relations officer, Bangalie de financieel secretaris en Owen Jones de leraar en adviseur, alles uitgepakt wat we hebben meegebracht voor het kantoor. Dat was heel veel: een groot white board, kantoor spullen zoals onder andere een perforator, schaar, nietmachine, en bij bijna alles is uitleg nodig omdat veel dingen die voor ons heel gewoon zijn hier niet te krijgen en dus onbekend zijn. Er is ook een lamineerapparaat dat ze al snel zullen gaan gebruiken maar daarover in een later bericht meer. Al deze dingen hebben we kunnen kopen met giften van basisschool de Windwijzer Heerlen, en een handwerk club uit Landgraaf.

Naaispulletjes voor Manty

Ook aan spel is gedacht, een sjoelbak.

‘s Middags vergaderen we met YAN, een welkomstwoord en voorstellingsronde. Daarna is er een verrassing: traditionele dans wedstrijd, jongens tegen meisjes. Ze hebben ook een echte djembé speler geregeld maar als we er achter komen dat hij 50 euro per uur vraagt, zijn we het er snel over eens dat we dat niet gaan doen. Voor 4 euro huren we de trommels en dan gaan we zelf trommelen. Wat een lol hebben we en ook de buurt kijkt van afstand mee en begint soms spontaan te dansen.

National cleaning day in Sierra Leone

We zijn al een paar dagen in Sierra Leone en zijn langzaam aan het wennen aan het klimaat en het leven hier. Na 3 dagen Freetown zullen we morgen naar Kabala reizen, naar the Youth Advocacy Network.

Maar vandaag is national cleaning day. De eerste zaterdag van de maand van 10 tot 12 moet iedereen zijn eigen erf en straat schoon maken. In het anders zo drukke Freetown zie je geen enkele auto. Op straat zetten soldaten mensen aan het werk om te te vegen, schoon te maken en afval op te ruimen.

Afval wordt ook gescheiden.

Deze aluminium blikjes worden gesmolten en hiervan worden pannen gemaakt.

Kumba en Bambè laten de aluminium pan zien. Deze twee meisjes worden opgevoed door de moeder van Kelly en helpen in de keuken, maar dat is weer een ander verhaal.

Iedereen doet mee.

De cleaning day heeft een groot nadeel: veel van het afval wordt verbrand en over de stad hangt dan ook een dikke laag smog. Maar ja, afval wordt hier sowieso verbrand en nu concentreert het verbranden zich een beetje tot een dag.

Happy 2019!

We willen iedereen een heel Gelukkig Nieuw Jaar wensen, vol gezondheid en positieve ontwikkelingen in Sierra Leone. Het moto van YAN zegt niet voor niets: We thrive by positive change.

Daarnaast willen we natuurlijk iedereen bedanken die ons in het afgelopen jaar heeft gesteund. Zonder uw steun hadden we het afgelopen jaar niet tot een van de succesvolste kunnen maken in het 10 jarig bestaan van onze stichting.

Gisteravond is er natuurlijk feest gevierd op het kantoor van YAN. Kelly was daarbij aanwezig. Hieronder wat foto’s van de dag van gisteren.

Kelly en Owen Jones voor het kantoor van YAN.
De geit voor het avondmaal wordt gebracht.
Mariama, Manty en Dannette nemen de leiding bij het koken.
Jollof rice
Kelly met Bangalie en Sajor. Het is al donker maar….

Daar is hij dan, de generator. Met dank aan basisschool de Windwijzer, Heerlerbaan.
Soep
Amadu Wurie is ook meegekomen uit Freetown waar hij gaat studeren.
En dan dansend het nieuwe jaar in!

We gaan weer naar Kabala!

In januari zullen Kelly en Marie-José weer een bezoek brengen aan the Youth Advocacy Network. Na een jaar van hard werken en veel successen willen we nu toch wel met eigen ogen zien hoe het gaat in Kabala.
Er is zoveel gebeurd in het afgelopen jaar: er is een heus kantoor geopend waar de groep kan vergaderen en waar gestudeerd kan worden. 
Na een voorzichtig begin met het jaar 2017-2018 waarin we 10 middelbare scholieren ondersteunden om naar school te gaan, zijn dat er in het schooljaar 2018-2019 35 geworden: 10 leden van YAN en 25 jongeren uit kwetsbare gezinnen. Inmiddels zijn er 3 leden daadwerkelijk doorgestroomd naar het beroepsonderwijs en hebben er 4 een computercursus gevolgd. 

Manty A Masaray tijdens haar opleiding Fashion, Design and Tailoring
Foday B Kamara volgt een opleiding tot electricieen.


Ook goed om te vermelden, alhoewel we dit niet ondersteunen, is, dat er 7 leden hun weg naar de universiteit hebben gevonden. Enkelen hiervan hebben in de zomervakantie, toen ze terug naar huis kwamen, hard meegewerkt op de farm.
Voor de farm is de oogsttijd in volle gang en we weten nog steeds niet wat de opbrengst is. De groep wil ons daarmee aan het eind verrassen.
Ook de advocacy activiteiten beginnen hun vruchten af te werpen: hieronder zie je een interview van Sajor van Isatu K. Kamara, het meisje dat wij in 2017 ontmoeten in het afgelegen Semamaya village en dat vertelde dat ze na de basisschool niet wilde trouwen maar verder wilde leren. Zij is nu een van de 11 meisjes uit Semamaya Village die op de middelbare school zijn begonnen.

Isatu in februari 2017, zij had een boodschap voor de First lady van Sierra Leone waarin ze vraagt om het mogelijk te maken dat meisjes kunnen leren.



Interview met Isatu K Kamara die dit schooljaar is gestart in de eerste klas van Kabala Secondary School.

Omdat we dit keer ruim een week in Kabala zijn, hebben we ook een programma opgesteld. Vast onderdeel is een ontmoeting om 4 uur ‘s middags met YAN leden. Vanuit de groep kwam er een vraag is naar een life skills programma en we hebben een bescheiden 4 tal onderwerpen gekozen waar we over gaan discussieren:

  • Wie ben ik?  Wat zijn mijn kwaliteiten en hoe kan ik die inzetten in de groep.
  • Waar sta ik nu in mijn leven en welke kant wil ik op, wat zijn mijn mogelijkheden.
  • Een leuke sessie over de verschillen tussen mannen en vrouwen en gelijke rechten.
  • Kunnen we cultuurverschillen benoemen tussen Europa en Afrika, hoe kijken we tegen elkaar aan en wat kunnen we van elkaar leren.

Verder hebben we voor elk YAN lid een certificaat gemaakt dat ze krijgen overhandigd als blijk van waardering voor hun inzet.

We hebben er zin in en zullen zeker weer proberen om tijdens de reis verslag te doen.