Weer terug in Nederland.

We zijn weer terug uit Sierra Leone. Dit jaar heeft de andere jaren overtroffen; wat hebben we veel gezien en veel kunnen doen. Sommige zaken hebben niets met YAN en de Stichting te maken maar om een beeld te krijgen van het land en zijn mensen, gaan we ze toch op deze website posten. Vanwege het slechte netwerk was het helaas niet mogelijk om berichten tijdens de reis te posten. We hebben dat wel gedaan op Facebook en gaan met terugwerkende kracht deze berichten op de website zetten. Je kunt ze vinden onder https://taiama-andreas.org/category/reisverslag-2020/

Lansana de automonteur

We zijn weer terug in Waterloo en aan onze reis komt langzaam een eind.
In de afgelopen 4 jaar is er een man geweest die we altijd kunnen bellen als er problemen met een auto zijn: Lansana. Hij is betrouwbaar, kundig en inventief. Als automonteur heeft Kelly elk jaar enkele gereedschappen vanuit Nederland meegenomen. Vandaag hebben we besloten om Lansana deze gereedschappen te geven met de afspraak dat als we hem nodig hebben, hij paraat staat. Voor deze man zijn deze gereedschappen zo belangrijk, nu kan hij echt zijn brood verdienen als automonteur.

Terug naar Waterloo

We gaan terug in Waterloo. Het afscheid was emotioneel, we hebben in de afgelopen week zoveel lieve mensen ontmoet. Familie, YAN leden, de voetballers, buren, oude vrienden van Kelly, zij hebben allemaal hun steentje bij gedragen om het verblijf in Kabala te doen slagen. Kelly’s tante en nicht hebben elke dag gekookt voor iedereen die er in het huis aanwezig was of voorbij kwam. De buurman die hielp met het geluid bij de film. Govna, een oude vriend van Kelly die overal met ons mee ging en hielp waar nodig en als het nodig is je goede raad gaf aan ons maar ook aan YAN leden.

Govna, Marie en Kelly.

We hebben gesproken met heel gepassioneerde mensen. Directeuren van scholen, Mr. Kamara van Kabala Secondary School die YAN wil helpen het farming project nieuw leven in te blazen, de District Counsel Chairman Mr. Conteh die gaat kijken wat hij kan doen voor de School for the Blind.

Mr. Conteh, de president van Koinadugu District.

We spraken met de directeur van GTI, the Governemental Technical Institute, Dit instituut is nieuw in Kabala en verzorgt beroepsonderwijs. Er waren leraren en veel studenten en voor dit jaar zijn ze gestart met ICT, tailoring, farming, catering and building. Het zag er goed uit en misschien is dit wel iets voor onze YAN leden. Kulako en Lamin zijn in ieder geval enthousiast.

Deze reis overtrof alle andere, we hebben zoveel informatie gekregen en zoveel kunnen doen. Nu nog een paar daagjes bijkomen in Waterloo voordat we aan de terugweg gaan beginnen.

Kabala School for the Blind

Drie jaar gelden hebben we ook een bezoek gebracht aan Kabala School for the Blind. Deze school is een kostschool voor blinde kinderen. Zij volgen hier basisonderwijs dat gegeven wordt door leraren die over het algemeen ook blind zijn. In 2017 ( meer info ) en 2019 ( meer info) heeft YAN samen met de leerlingen en leraren 3 december, the Day of People with Disabilities gevierd. Bijzonder want, zo vertelde het hoofd van de school, er is voor hen weinig aandacht op deze dag. YAN heeft besloten om dit jaar ook door het jaar meer activiteiten samen met de blinden te gaan doen.

Voor ons reden om een bezoek te brengen aan deze bijzondere school.
Als we aankomen zien we weinig bedrijvigheid en de deuren van de school zijn gesloten. Het hoofd van de school blijkt er ook niet te zijn maar we worden hartelijk ontvangen door een leraar.

Hij vertelt ons dat de school al sinds september geen steun van de overheid meer krijgt maar dat ze de school met donaties tot nu open hebben kunnen houden. Deze week hebben ze de school echter moeten sluiten; de kinderen zijn naar huis gestuurd vanwege gebrek aan geld om eten te kopen. Alleen enkele kinderen die nergens naar toe kunnen verblijven er nog.
We krijgen een rondleiding door de school en worden helemaal stil van wat we zien….

De jongen op het bed heeft in december met YAN meegedaan aan een toneelstuk. Als hij hoort dat wij er zijn springt hij enthousiast op.
Ook de bus blijkt weer kapot te zijn.

Bezoek aan Paramount Chief Alie Balansama Marah de derde

Het was de bedoeling dat we bij de Paramount Chief zouden logeren. Hij is getrouwd met een nicht van Kelly. Echter rond de feestdagen en over het algemeen is het erg druk in het huis van de Chief; mensen komen hem begroeten en om raad vragen. We hebben daarom besloten om in een van de familiehuizen van de familie Kumalah te gaan wonen. De moeder van Kelly heet Kumalah en de familie Kumalah stamt uit het dorp Kumalah, een dorp diep in de bush. Omdat we bij de Chief wel ons bezoek hebben aangekondigd vinden we dat we hem toch een bezoek moeten brengen.

We hebben hem ook een echt Nederlands cadeau meegebracht en zijn benieuwd wat hij ervan vindt.

Hij is oprecht dolblij met zijn cadeau en laat het meteen aan anderen zien. Men kan zich alleen niet voorstellen dat je op deze schoenen echt kunt lopen.

Voor YAN hebben we folders gemaakt zodat ze die aan stakeholders kunnen uitdelen om zo meer bekendheid te krijgen. De Paramount Chief krijgt de eerste overhandigd.

Het YAN kantoor en de Lion King.

Van maandag tot en met donderdag rond 4 uur, hebben we een bijeenkomst met de jongeren van YAN. We vergaderen, bespreken misverstanden, uiten wat onze verwachtingen over en weer zijn en dan zijn er natuurlijk nog de boeken en spellen die we hebben meegebracht. De boeken heb ik thuis al in categorieën onderverdeeld. Er is Afrikaanse literatuur, Engelse literatuur, er zijn drie Harry Potter boeken en er zijn de Lijsters, boeken die ingedeeld zijn naar leesniveau. En zo staan ze dan nu in het kantoor van YAN:

Op de laatste dag biedt leraar Owen Jones spontaan aan om een keer per week lees- en schrijfonderwijs te geven om zo het niveau, dat erg slecht is, wat op te vijzelen.

En dan is er op woensdagavond de film de Lion King. We hebben een laptop en een beamer meegebracht. De film vraagt wel van tevoren enige toelichting want ik kan mij zo voorstellen dat sommigen nog nooit zo een film hebben gezien; pratende dieren die zich gedragen als mensen. Vanag=f het eerste begin is er volle aandacht. Het is mooi om van achterin te zien hoe sommigen opgaan in de film. Wanneer Simba, de jonge leeuw wordt achtervolgt, hoor ik Foday B roepen: Run Simba, run. De film is een welkome afleiding en groot succes!

Scholenbezoek

Tijdens ons verblijf hebben we natuurlijk alle scholen bezocht waar we studenten hebben die door Stichting Taiama-Andreas worden gesponsord. Op een enkeling na waren alle kinderen aanwezig. Voor elke school heeft YAN een ambassadeur/ mentor voor de studenten aangewezen. Zij monitoren hen voor ons. Hieronder foto’s van de verschillende scholen en studenten.

Kabala Secondary School, hier zitten de meisjes uit Semamaya maar ook 3 andere studenten. Ambassadeur Lamin Mansaray tweede van rechts.
Deze school heeft alleen een onderbouw. De directrice Mrs. Marie Sesay is adviseur voor YAN.
Ambassaseur Sajor Jalloh rechts.
Loma Secondary School. Ambassadeur Finah Conteh rechts
Ahmadiyya Secondary School. Ambassadeur Finah Mansaray in het blauw.
Yogomaia Secondary School. Ook zij hebben alleen een onderbouw. Ambassadeur Kulako Mansaray in het midden. Het meisje naast haar is een ebola survivor.

De finale van het voetbaltoernooi

Zoals ik eerder vertelde staan de twee teams van de Mantenkelly FC op zondagmiddag in de finale van het Mantenkelly tournament 2020.

En dat wordt een spektakel. Er zijn evenals vorig jaar veel mensen gekomen om te kijken naar dit voor Kabala uniek evenement. We hebben veel meegenomen om de mensen volop te laten genieten. Medailles, bekers, rode kaarten, gele kaarten, grensrechtervlaggen en zelfs fluitjes want: aan alles is een gebrek of beter gezegd, het is er eenvoudigweg niet. Dat bevestigen de voorzitter van de scheidsrechtersvereniging en de hoofdscheidsrechter nog eens in hun toespraken na afloop en ook de dag erna tijdens een ontmoeting met de ouders van de voetballers. Je kunt het je niet voorstellen hoe blij de hoofdscheidsrechter is met zijn medaille die hij krijgt als beste scheidsrechter van het toernooi. Later komen we de man weer tegen als leraar op Yogomaia Secondary School.

Hieronder een impressie van een paar mooie dagen. Dit toernooi wordt zoals gezegd, niet gesponsord door Stichting Taiama-Andreas maar spontaan door vrienden, collega’s en familie van Kelly en Marie-José.

De Kick off
De mensen achter dit toernooi: Coach, Manager en PRO
De Mantenkelly’s winnen met penalty’s

Dan wordt het ochtend in Semamaya (beeldverslag van de wandeling)

Het medisch centrum waar wij slapen
Lamin en Sajor van YAN, Emanuel een neef en Govna, vriend van Kelly
Huis van de townchief
Hier stond het huis van de Chief in 2017
Een man vlecht een slaapmat.
Ervoor ligt rijst te drogen.
Keuken in Semamaya
De Townchief, Sectionchief, Mr. Blessing de tolk en Owen Jones
Een winkeltje
De vader van de pasgeboren baby
Marie een dag oud
Inkijkje in een huis