Vissers in Freetown

Op de laatste dag zijn we langs het strand gelopen en hebben we vissers en botenmakers ontmoet. Het is keihard werken voor een loon waar van je, ook in Sierra leone geen gezin van kunt onderhouden.  De vissers werken met 7 a 8 man gedurende 8 uur en verdienen hiermee samen 150,000 leones.
Dat is ongeveer 16 euro; 2 euro per persoon per dag!

 

 

 

Een Afrikaanse keuken

 

In de afgelopen weken heb ik heel wat tijd doorgebracht in de keuken van de moeder van Kelly en ik kan je zeggen dat is een echt schouwspel: alles wordt met heel veel zorg klaargemaakt en wat ik bijzonder vond, je kookt nooit alleen. Altijd is er wel iemand die meehelpt bereiden, dochters, nichtjes, soms een neefje voor het zwaardere werk of voor het slachten of een meisje van de straat die potatoeleaves komt verkopen en voor een kleine meerprijs de bladeren meteen klein snijdt. Om op de scholen in Nederland de jongeren te laten ervaren hoe dit koken gaat hebben we een aantal voorwerpen uit de keuken gekocht en meegenomen.

De Coalpot, een ijzeren stoof met binnenin terracotta. Hierin worden kooltjes gestookt. Met de ijzeren lepel worden kooltjes verwijderd of toegevoegd om het vuur zachter of harder te laten branden.

De fana en kalabas om rijst en andere ingredienten te wassen en schilletjes eruit te schudden.

De matawodo en matapensil. Hiermee worden kruiden maar ook rijst fijngestampt.

Een gezellige boel.


Ontmoeting met YAN

We zijn weer thuis en moeten langzaam ons aanpassen aan het Nederlandse systeem.
Maar eerst hier een verslag van de onmoetingen met onze jongerengroep.
Op 31 december was er een eindejaarsfeest georganiseerd door de jongeren, na een warm welkom werden we getracteerd op een heerlijke maaltijd bereid door de hele groep, jongens zowel als meisjes.
Zie hieronder ons bord met een voor ons iets te grote geitenpoot.

Daarna party-time in de beachbar met veel dans en plezier.

Op 5 januari waren we pas weer in de gelegenheid om terug te reizen naar Kabala en die dag en ook de morgen erna hebben we samen op een rij gezet hoe het afgelopen jaar is verlopen en wat de verwachtingen over en weer zijn voor de toekomst.
Je kunt dat splitsen in 4 zaken die we het komde jaar moeten regelen om alles beter van de grond te krijgen.
1. Een planning voor 2018 voor de advocacy activiteiten die gericht zijn op meer kinderen/ meisjes naar school.
2. Voortzetting van het betalen van schoolgeld aan jongeren uit de groep die dat niet kunnen betalen. Er zal in het komend jaar ook gekeken worden naar de nood aan schoolboeken.
3. Faciliteiten waar langzaam behoefte aan komt zoals  het huren van een ruimte, kantoor of plek om samen te komen en deze plek zal dan ook moeten worden voorzien van bijvoorbeeld tafels en stoelen.
4. Het genereren van inkomsten om de groep op den duur onafhankelijk te maken, gedacht wordt hierbij aan het maken en verkopen van disposable maandverbanden hierover zal ik later meer vertellen en het verbouwen van groente.
Voor dat laatste heeft een oom van Sajor al een stuk grond ter beschikking gesteld en Owen Jones heeft aangeboden om de jongeren de kneepjes van de landbouw te leren. Zo kunnen ze skills leren die ze ook in hun verdere leven kunnen gebruiken.

Vergadering in de beachbar

De kalenders die over waren hebben we verloot onder de meest actieve leden. Deze loting was een groot feest van enthousiasme.

We hadden posters meegenomen, posters met een wereldkaart, de kaart van Afrika, het periodiek systeem, het menselijk lichaam en met de tafeltjes en het alfabet. Dit zijn dingen die ze daar helemaal niet hebben of kennen en de posters werden dan ook met veel bewondering bekeken.

Op 6 januari hebben we ‘s morgens verder vergaderd; er was zoveel te bespreken!
Het maken van disposable maandverband werd gedemonstreerd en er zullen een paar meisjes aan de slag gaan om dit te maken. Owen Jones was erg enhousiast, hij bevestigde dat er meisjes naar hem toe kwamen die vanwege hun menstruatie niet naar school kwamen omdat ze geen fatsoenlijk maandverband kunnen betalen. De maandverbanden die door de groep gemaakt worden zijn een investering voor een jaar, goedkoper en duurzamer omdat ze kunnen worden uitgewassen.

Bij de vergadering waren ook 2 ouders aanwezig. Zij vertelden hoe blij ze waren dat deze groep zo’n goede eenheid begint te vormen. De moeder van Fatu zei dat als er in september geen schoolgeld was geweest voor enkele kinderen, zij er zeker van was dat vooral de meisjes dan al getrouwd waren omdat het betalen van schoolgeld en het onderhouden van kinderen vaak een te grote financiele belasting voor de (eenouder) gezinnen. Daarnaast hebben de kinderen doordat ze schoolgeld ontvangen en niet heirvoor hoeven te werken meer tijd om te studeren.

Owen Jones vertelde ons verder hoe trots hij is op de groep, over de transparatie en eerlijkheid die er over en weer is.

Op 24 januari zullen we onze ervaringen bespreken met de andere leden van onze stichting en kijken wat we allemaal kunnen realiseren maar jullie begrijpen dat we al deze activiteiten niet kunnen voortzetten zonder jullie (financiele) hulp en doe hierbij dan ook een oproep om deze mooie initiatieven van en voor jongeren in Sierra leone te steunen.

 

 

De verwoesting door de modderstroom van augustus 2017

Vanmorgen een wandeling gemaakt in een van gebieden waar in augustus in Freetown de modderstromen kwamen. De huizen, er stonden ook veel golfplaten huisjes, worden gebouwd tegen de heuvels en elk jaar in het regenseizoen begint de grond te schuiven maar nog nooit zo erg als dit jaar. Hele huizen weggevaagd, in een van de huizen op de foto woonden 40 mensen, allemaal dood. Een vrouw vertelt dat van het geld dat ter beschikking is gesteld voor de wederopbouw zij nog niets van hebben gezien. ….

Leven in freetown

Zomaar een prachtige foto, Verenke van 19 doet de was voor ons. Kinderen helpen hier met vanalles zonder te klagen en er komen kinderen langs om iets te verkopen. Vanmorgen was hier een jong meisje die een soort spinazie, potatoleaves verkocht, ze maakt die dan meteen schoon, krijgt wat geld en een broodje. Op de andere foto kookt de moeder van Kelly de potatoleaves met de bushcat.

Van Kabala naar Freetown

Vanmorgen vanuit Kabala teruggereden naar Freetown. Om half 4 inladen en vertrekken. Dat inladen doen de mannen natuurlijk. Als Nederlandse vrouw toch even checken; de tassen zijn wel erg hoog opgestapeld en er lijkt links nog wat ruimte. Als ik de tas wil verplaatsen, het is donker , hoor ik iets bewegen. Er ligt een jongen te slapen. Had ik kunnen weten, s nachts liggen mensen die geen huis hebben overal. Dus de tas maar gelaten voor wat het is. De jongen rijdt mee naar Freetown en terug….De weg is redelijk maar wel veel diepe gaten. Plots is er een klap, we hebben een Muscat, een Afrikaanse Civet kat aangereden. https://nl.wikipedia.org/wiki/Afrikaanse_civetkat  Het dier is meteen dood. Volgens de experts een groot en gezond beest die pech heeft gehad. En wat gebeurt er vervolgens? Het dier wordt op de auto gebonden en meegenomen, de hele weg en aan het eind rijden we met onze trofee door de hoofdstad. Mensen zijn onder de indruk, we hebben veel geluk om zo’n groot maal zomaar te krijgen….

Nieuwjaar

Gelukkig nieuwjaar allemaal. Vanmorgen kwam een buurvrouw ons zingend gelukkig nieuw jaar wensen: happy new year mi nor dyo. Tell God Tenki, mi nor dyo. ( Gelukkig nieuw jaar ik ben niet dood gegaan, , zeg God dank, ik ben niet dood gegaan….) Ik moest wel even meer dan slikken. Gister gefeest met de jongeren uit de groep , was geweldig. Kelly heeft een bed laten maken omdat we anders op de grond moeten slapen. Heel luxe ! En vanmorgen was iemand een deur in de wc aan het plaatsen. In de wc en douche is gister cement gestort maar dat is nog niet droog. Tja zo gaat dat hier, als je uit Europa komt wordt er van alles geregeld.

Januari 2018 Bezoek aan het Youth Advocacy Network Kabala

Eind december/ begin januari zullen Kelly en Marie-José op familiebezoek gaan in Sierra Leone.

Aangezien de familie van Kelly uit de omgeving van Kabala komt, is het niet meer dan logisch dat we hiervan gebruik maken en zal ook het project worden bezocht. Kelly is er al een tijd en ik (Marie-José) zal morgen vertrekken.

Spannend is het zeker: de eerste keer alleen reizen naar dit bijzondere land. Er is veel contact met de jongeren geweest, enkelen wisten van onze komst af en vandaag heeft iemand zijn mond voorbij gepraat en weet nu dus de hele groep het.
Ik heb geen idee wanneer ik weer iets kan posten omdat de internetverbinding en de electriciteitsvooziening daar nog erbarmelijk slecht zijn. Het opladen van een telefoon gebeurt door de jongeren bij een oplaadcentrum voor 1000 leones ( 11 cent) per keer. MB’s moet je kopen per kleine bundel of per dag en zijn zo opgebruikt.
Daarom nu nog vanuit Nederland een kort overzicht van wat we gepland hebben te doen maar het blijft Afrika, onder voorbehoud dus!

  • 30 december: reis naar Kabala. Aangezien de auto die we ( op 5 december!) hebben verscheept nog steeds op de boot in de haven ligt, weten we niet of dit met eigen vervoer kan of dat er een plan B komt.
  • 31 december: chilling zoals de jongeren dat (ook daar) noemen, een feest met veel muziek en zoals ik begreep zal er een geit voor ons worden geslacht.
  • 1 januari: als we daartoe dan nog in staat zijn, gaan we Up the hill, een traditie in Kabala waarbij mensen op Nieuwjaarsdag van overal ter wereld terug komen om met muziek en eten de berg te beklimmen en daar feest te vieren.

Up the hill, zicht op Kabala

Daarna retour Freetown om verder met de familie te genieten!
Ik ben benieuwd wat er over 2 weken van deze plannen is uitgekomen.