De scholen zijn weer open

Deze week zijn in Kabala, Sierra Leone de scholen weer open gegaan. En ook in Kabala loopt alles anders dan in de rest van de wereld.
De ongeveer 40 kinderen/ jongeren die Stichting Taiama-Andreas sponsort, krijgen deze week hun rapporten van het afgelopen jaar. En net dat rapport is een voorwaarde om sponsoring voor het komende jaar te krijgen. Het is dus nu een zaak van snel inventariseren en ervoor zorgen dat er snel nieuwe uniformen, sokken, schoenen, schriften en pennen komen.
Wilt u ons helpen?
Voor 30 euro sponsor je al een jongere op de middelbare school. Dat kan via de knop doneren rechts hier op de site. Een ander bedrag is natuurlijk ook welkom.

Monitoring the girls from Semamaya

Afgelopen woensdag zijn Sajor, Lamin en Feremusu naar Semamaya gegaan om te kijken hoe het daar met de meisjes van onze groep gaat.

Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen is Semamaya een dorp waar tot 2018 meisjes niet naar de middelbare school gingen. Nu zijn er al 16 meisjes die in het tweede jaar zitten. Meer info: https://taiama-andreas.org/2020/01/12/dan-wordt-het-ochtend-in-semamaya-1/

In deze coronatijd waarin de scholen al een tijdje gesloten zijn maken wij ons zorgen om deze meisjes vandaar dit bezoek.
Er volgt nog een verslag van Lamin maar hier alvast wat foto’s en video’s.

Het verslag van Lamin, de moeite waard om te lezen!!!

Sajor legt uit wat een telraam is.
Isatu en het telraam
Djenga in Semamaya

Scholenbezoek

Tijdens ons verblijf hebben we natuurlijk alle scholen bezocht waar we studenten hebben die door Stichting Taiama-Andreas worden gesponsord. Op een enkeling na waren alle kinderen aanwezig. Voor elke school heeft YAN een ambassadeur/ mentor voor de studenten aangewezen. Zij monitoren hen voor ons. Hieronder foto’s van de verschillende scholen en studenten.

Kabala Secondary School, hier zitten de meisjes uit Semamaya maar ook 3 andere studenten. Ambassadeur Lamin Mansaray tweede van rechts.
Deze school heeft alleen een onderbouw. De directrice Mrs. Marie Sesay is adviseur voor YAN.
Ambassaseur Sajor Jalloh rechts.
Loma Secondary School. Ambassadeur Finah Conteh rechts
Ahmadiyya Secondary School. Ambassadeur Finah Mansaray in het blauw.
Yogomaia Secondary School. Ook zij hebben alleen een onderbouw. Ambassadeur Kulako Mansaray in het midden. Het meisje naast haar is een ebola survivor.

15 oktober Uitdelen school materialen.

YAN beleeft drukke tijden; eerst is er de Day of the African Child en nog geen week later kwam er bericht dat de schooluniformen klaar zijn. Deze uniformen, voor 32 jongeren/ kinderen van 5 verschillende middelbare scholen en 4 basisscholen zijn door een plaatselijk kleermaker gemaakt.

De kleermaker Mohamed Sesay.

Op 15 oktober was alles klaar in het kantoor van YAN en werden de uniformen, schoenen, sokken, tassen, schriften en pennen uitgedeeld aan leerlingen en ouders. De meisjes van Semamaya hebben al eerder in het jaar een uniform gekregen en een schooltas gaan we vanaf nu om de drie jaar schenken zodat we op dit moment 37 middelbare scholieren en 5 basisschoolleerlingen sponsoren.
Aan de gezichten is te zien hoe blij iedereen is.

In het midden leraar Owen Jones.

Het eerste verslag van de nieuwe secretaris Lamin Mansaray.

Voorbereiding voor 11 oktober International Day of the Girl

Morgen is het weer International Day of the Girl en terwijl er bij vele organisaties grote bijeenkomsten en manifestaties gehouden worden, heeft YAN er samen met ons voor gekozen om deze dag anders dan anders aan te pakken. In de groep zitten op dit moment veel jonge meisjes in de leeftijd van 12 tot 14 jaar. Dat is een kwetsbare groep; in een land als Sierra Leone is het aantal tienerzwangerschappen enorm hoog: 4 op de 10 meisjes onder de 18 jaar is moeder. Daarom is er gekozen om het thema Tienerzwangerschap en het voorkomen hiervan onder de aandacht te brengen.
Vrijwel alle jonge meisjes uit de groep komen uit het dorp Semamaya en het is hun wens om de International Day of the Girl daar te vieren. In Semamaya is het al helemaal niet gebruikelijk dat meisjes na de basisschool verder onderwijs volgen, zij trouwen over het algemeen zo gauw ze borsten gaan krijgen. De groep meisjes bij YAN die nu het tweede jaar op Kabala Secondary School zitten en door ons gesponsord wordt, is dan ook een uitzondering.
Maar eerst aan de slag. Met het motto Kennis is Macht wordt er deze week elke avond hard gewerkt aan de kennis over zwanger worden, zwanger zijn en de hoge risico’s hiervan voor een jong meisje.
De oudere meisjes in de groep ontpoppen zich als echte mentoren en geven lessen en discussiëren met de meisjes om ze zo klaar te stomen om morgen in Semamaya over dit moeilijke onderwerp te kunnen praten met de mensen uit hun eigen dorp.

Informatie op het whiteboard in het YAN kantoor
Mariama Barrie geeft informatie
Er wordt hard gewerkt.

Morgen meer!

Schoolmaterialen voor de jeugd in Kabala

De afgelopen weken is er bij YAN en STA hard gewerkt om een overzicht te krijgen van de jongeren in Kabala die het komend jaar ondersteuning van schoolmaterialen verdienen.
Daarvoor is er gekeken naar de rapporten van het afgelopen jaar.
Onze nieuwe regel ter controle is dat je je rapport van het afgelopen jaar moet kunnen laten zien om in aanmerking komt voor ondersteuning.
Alleen al het verzamelen van de rapporten was een heel gedoe want veel kinderen gaan meteen wanneer de schoolvakantie begint, terug naar hun ouders in de dorpen. Sajor is in de vakantie zelfs naar dorpen gereisd om de rapporten te fotograferen om ze vervolgens naar ons te Whatsappen. Dat gaf veel druk op een persoon.
Voor het volgend jaar moet dat anders, we leren elk jaar bij.

Een van de 29 rapporten.
Dit rapport is van een van de meisjes uit Semamaya.

Van de 48 studenten van het afgelopen jaar zijn er zes studenten afgevallen omdat ze geen rapport hebben ingeleverd, zijn verhuisd, niet meer te traceren waren of zijn gestopt met school.
Acht studenten hebben eindexamen gedaan. Helaas hebben we maar van een student, Dannette Thula, de eindexamenuitslag gekregen. Je zou kunnen zeggen dat Dannette met lof is geslaagd met daarbij de volgende opmerking: hard working, punctual and respectful to school authority. Proficiat Dannette! Dannette gaat waarschijnlijk engeneering studeren in Freetown.

Dan blijven er dus van vorig jaar 34 studenten over.
Vanuit Semamaya zijn er voor 2019-2020, 3 vrouwelijke studenten bij gekomen en we hebben 5 basisschool leerlingen geselecteerd.
We komen nu dus op een totaal van 42 studenten.
Studenten ontvangen afhankelijk van waar ze in hun schoolcarrière staan, een uniform, schoenen en sokken, een rugzak, schriften en pennen.

Verder hebben we, gezien de enorme inflatie van de Leone, opnieuw gekeken naar de kosten van schoolmaterialen.

We gaan nu de volgende fase in: nadat het geld is overgemaakt worden materialen en schoenen gekocht en uniformen door de plaatselijke kleermakers genaaid. Wanneer we hier foto’s van hebben zullen we ze jullie uiteraard laten zien.

Bezoek aan Semamaya loont: hoog bezoek bij het overhandigen van de uniformen.

Eindelijk is het dan zover: na het bezoek van Sajor en Bangalie aan Semamaya gistermiddag worden de uniformen tijdens de wekelijkse vergadering overhandigd aan de meisjes van Semamaya.
Tot onze verbazing is de Section Chief (zeg maar de locoburgemeester) van Semamaya, Mr. Blessing de tolk en een 3 tal ouders ook aanwezig.
Er wordt een hele ceremonie van gemaakt en de meisjes wordt op het hart gedrukt dat ze goed hun best moeten doen omdat zij een voorbeeldfunctie hebben voor degenen die na hun komen. Een hele mooie afsluiting van het schooljaar zo vlak voor de zomervakantie.

Het sorteren van de schoolspullen: uniform, schoenen, sokken, pennen en schriften.
De Section Chief van Semamaya met enkele studenten.
Op de achtergrond de tolk en een van de vaders.

De meisjes van Semamaya deel 3

Je kunt niet alle problemen oplossen in een land waar overduidelijk hongersnood heerst, sommige mensen hebben maar een maaltijd per dag en echt niet uit onze schijf van 5! en waar voor ons normale voorzieningen als een toilet en schoon drinkwater niet voorhanden zijn.
Maar na het zien van de omstandigheden waarin de meisjes van Semamaya leven (zie De meisjes van Semamaya deel 2) kan ik het niet laten geld te sturen voor matrassen. (Dat gaat even buiten onze stichting om want het geld dat wij inzamelen is bestemd voor onderwijs en het duurzaam maken van YAN.) Om niet meteen weer te denken dat ik het bij het rechte eind heb en dat er NATUURLIJK behoefte is aan matrassen, heb ik eerst gevraagd of de meisjes wel matrassen willen hebben, in hun dorp slaapt immers iedereen op rieten matjes. Zeker willen ze matrassen. Maar hoeveel matrassen passen in hun kamer waar ze met elf meisjes wonen? Twee 2 persoonsmatrassen wordt te krap dus worden het een 2 persoons en een 1 persoonsmatras. Ik stuur geld en krijg meteen de reactie dat dat meer was dan nodig, 10 euro teveel. De inflatie is enorm dus ik wil zeker weten dat ze genoeg hebben en verder voor zoals ze in Sierra Leone zeggen “Man can’t tell” – je weet maar nooit- . Maar wat moeten ze nu met het geld? Zoek maar een goede bestemming, ik hoor het wel.

Gister kreeg ik de foto’s en de video’s van het winkelen naar matrassen en het onderhandelen. Sajor heeft de meisjes meegenomen en laat hen zoveel mogelijk zelf doen, onderhandelen, betalen en vervoeren. Hij bewijst weer een te meer dat hij het hart op de goede plaats heeft zitten.

De man gaf na de verkoop ook nog advies aan de meisjes dat ze zich moesten focussen op school omdat er maar weinig meisjes zijn die zo’n kans krijgen.

Er worden ook lakens gekocht.

Kosten solarlamp 8,50 euro, kosten lakens 4,50 euro, een persoonsmatras 15 euro, twee persoonsmatras 26 euro. Met relatief kleine bedragen kun je een hoop doen. Bovendien hebben deze meisjes veel geleerd en weer een boost gekregen om goed te studeren. Soms is het goed om je gevoel te volgen.

Marie-José Stichting Taiama-Andreas

De meisjes van Semamaya Village deel 2

In ons laatste verslag hebben we bericht over de 10 meisjes uit Semamaya die sinds september vorig jaar naar de middelbare school gaan. Dit is een groot succes voor YAN want dankzij de bezoeken en het praten met de ouders en ouderen in het dorp, hebben de mensen van het dorp het aangedurfd om deze meisjes te laten gaan. Op onze laatste dag in Kabala hebben we de meisjes rugzakken gegeven. Het geld hiervoor kwam van een donatie van een handwerkclub uit Landgraaf. Hieronder zie je de foto’s van de meisjes.

In het kantoor van YAN
Blij met de nieuwe rugzakken

Voor de meisjes valt het niet mee om hun weg te zoeken in het stadje Kabala als je uit een dorpje komt op een uur rijden door de bush.
Gister kreeg ik foto’s waar ze verblijven. Dit is hun gezamenlijke slaapkamer :

De meisjes slapen op deze matjes
Een man aan het werk
in Semamaya village
om de slaapmatjes te maken
(foto uit 2017)
In hun kamertje

Toen we terug waren, hebben we besloten om het geld dat over was van de jobskills, enkele meisjes van YAN hadden besloten om toch niet deel te nemen aan het beroepsonderwijs, te besteden aan uniformen, degelijke schoenen en pennen en schriften voor de meisjes uit Semamaya.

Manty, lid van het bestuur van YAN die de cursus Tailoring, Fashion and Design aan het volgen is, heeft de opdracht om, samen met haar leraar, de uniformen te maken.

Manty aan het werk op school

Naast het maken van de uniformen begint Manty zich als een moeder te ontfermen over de meisjes die niet ouder zijn dan 12-14 jaar.
Zo was het bedoeld: YAN een groep jongeren die er is voor elkaar.