Vandaag wordt het spannend.

Al 24 uur geen electriciteit, de installatie met de zonnepanelen werkt niet goed en ook de oude generator heeft het opgegeven. Over een half uur is het donker en hebben we alleen nog maar het licht van de maan en de sterren. De electicien werkt hard. Als je de verlichting van zijn auto ziet zou je verwachten dat het moet lukken.

de auto van de electricien
. Vandaag de meisjes onder de douche gezet. Dolle pret, voor de eerste keer onder een douche. Normaal worden ze gewassen met een emmer koud water.

Terug naar Sierra Leone

Na precies 2 jaar is het ons gelukt om terug te gaan naar Sierra Leone. Het heeft een hoop stress gekost. De reis was geboekt maar toen leek een positieve coronatest 2 weken voor vertrek, roet in het eten te gooien, we mochten niet reizen. Tot het laatst hebben we geprobeerd en zijn blijven testen (je kunt weken positief blijven zonder klachten). De dag voor de vlucht om 23.30 kregen we het bericht dat Kelly en ik negatief waren. Dus inpakken, een paar uurtjes slapen en naar het vliegveld.

Op het vliegveld moesten we weer een test doen: sneltest en PCR. Chaos alom, alles gaat via papiertjes. Uiteindelijk kregen we een papiertje zo groot als een duim waar onze namen op stonden. Vervolgens moesten we naar de test tent. De afname ging heel snel. Niets 5 x draaien, niet wachten tot de vloeistof gemengd is. 5 druppels en dan 15 minuten wachten. Na 7 minuten werd ik geroepen dat ik negatief was. Kelly zei dat hij bij mij hoorde en was toen ook maar meteen negatief. Anderen zaten al 30 minuten te wachten…. Van de pcr test hebben we tot nu toe nog niets gehoord. Kosten 63 euro pp. Over de hele wereld wordt veel geld verdiend met deze testen, hier dus ook.

De test tent

En dan zitten we nu in Waterloo, Sierra Leone, in ons huis dat bijna af is wel naar Afrikaanse nomen maar net alles wat we nodig hebben. Even bijkomen van een paar stressvolle weken voordat we mensen gaan vertellen dat we hier zijn. Voor YAN hebben we komend weekend een leuk uitje gepland. Daarover morgen meer.

Met de ferry midden in de nacht van het vliegveld naar Freetown.
De keuken
Rechts in de hoek de trofee voor het jaarlijkse voetbaltoernooi
De WC lekt, even uitleggen hoe zo’n stortbak

Afrika van Oost naar West en een kindhuwelijk…..

Misschien een beetje een vreemde titel maar dat heeft met een privé vakantie te maken.
Half december zijn Kelly en ik naar Kenia vertrokken voor de bruiloft van zijn broer.
We hebben een supertijd gehad en het plan was om daarna snel naar Sierra Leone te gaan ware het niet dat we nu in Kenia zitten vanwege een positieve coronatest op de laatste dag voor vertrek. Heel zuur maar het is niet anders.

Ondertussen bereikte ons vanuit Sierra Leone het bericht dat een van de meisjes uit Semamaya. Sierra Leone drie maanden geleden is uitgehuwelijkt aan een man in het buurland Guinee. Dat was op kerstavond. Sajor is die dag naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen en ik heb een van de onderwijzers in het dorp een bericht gestuurd dat wij enorm boos zijn en dat we erover denken om de sponsoring stop zetten.
Dit meisje is 15 jaar en krijgt sinds 2018 schoolmaterialen.

Op tweede Kerstdag was ze terug.
Enorm getraumatiseerd, ze kon alleen maar huilen toen ik met haar (video)belde.

In de afgelopen dagen heeft ze een verklaring afgelegd bij de politie en morgen worden de verantwoordelijken op het politiebureau verwacht.

Het uithuwelijken van minderjarige meisjes is strafbaar in Sierra Leone maar is helaas nog steeds een veel voorkomende praktijk.