Bezoek aan de scholen.

Dinsdag en woensdag hebben we alle 5 de middelbare scholen bezocht waar we jongeren sponsoren. Van elke school 5 plus 10 leden van YAN. Deze bezoeken waren onverwacht maar op elke school werden we warm ontvangen door de schoolhoofden en leraren.

We hebben zoveel problemen gezien dat je er stil van wordt: jongeren die na de vakantie er niet zijn omdat ze nog wat langer thuis blijven om te helpen op het land, schoolgelden en salarissen van leraren die dit tweede trimester (nog) niet betaald worden door de regering, op een school, een van de grootste, waren zelfs geen krijtjes voor het schoolbord. Het goede is dat we wel weten dat de jongeren de schoolmaterialen die we hebben voorzien ook echt gekregen hebben.

Het meest heeft ons het bezoek aan de Kabala Secondary School for Girls geraakt. Op deze school was een vrouwelijke directeur die echt hart had voor haar studenten.

Deze school is een van de kleinste in Kabala met maar 68 meisjes naast de grote giganten die we bezochten met meer dan 3000 leerlingen en 250 leerlingen per klas. Van de 5 die wij steunen waren 2 meisjes niet teruggekomen, zij waren, daar kwamen we na navraag achter, in hun dorp gebleven om lid te worden van de bondo society. De Bondo Society is een ritueel van het meisje naar vrouw worden waarvan het besnijden een onderdeel is. Een gruwelijke praktijk en toen ik dit hoorde heb kon ik, alhoewel ik weet dat nog op zeer grote schaal gebeurt, het niet meer droog houden. Meer over de Bondo? https://cocorioko.net/bondo-is-ruining-our-women-sierra-leone-civil-society-group-complains/

Het kantoor en de farm.

Gister hebben we de farm bezocht, een enorm stuk land waar op dit moment alleen maar nog bonen op staan. De rest is al geoogst.

Met deze farm willen we bereiken dat deze jongeren de kneepjes van de landbouw leren maar ook dat ze wat geld kunnen verdienen voor hun organisatie. Op dit moment werkt dit nog niet zo goed: maar weinigen zijn gemotiveerd om echt hard te werken en de opbrengst valt to nu toe tegen. Als we thuis zijn moeten we dit serieus gaan evalueren.

s Middags gaan we naar het kantoor. Eerst hangen we de spullen die we hebben meegebracht op. Ook de posters van vorig jaar hangen we op. Met behulp van de hamer die we hebben meegebracht.

Daarna vergaderen we. We beginnen met een opdracht: schrijf 5 dingen in je schrift waar je goed in bent. Schrijf daarna in het schrift van je buurman if – vrouw waar hij of zij goed in is .

Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Als iedereen klaar is schrijven we van ieder twee kwaliteiten op het white board. Dit is het resultaat.

Conclusie: er zijn veel kwaliteiten binnen Yan. Laten we deze gebruiken, respecteren en er samen iets moois van maken.

Ontmoeting met YAN

Wat een geweldige eerste dag met YAN gisteren! Eerst ‘s morgens natuurlijk het kantoor bezichtigd. Dit ligt uit het centrum van Kabala en is vanaf de weg niet te zien, helaas. Maar het gebied oogt vriendelijk en de mensen eromheen zitten buiten te wassen en te koken en groeten.

Het kantoor bestaat uit verschillende ruimtes: de conferentie kamer waar wordt vergaderd en drie kleinere kamertjes voor de leiders. Er is ook een opslag en een toilet en er zijn voorzieningen voor stroom, helemaal niet slecht dus.

Eerst hebben we, samen met Sajor de president, Manty de PRO public relations officer, Bangalie de financieel secretaris en Owen Jones de leraar en adviseur, alles uitgepakt wat we hebben meegebracht voor het kantoor. Dat was heel veel: een groot white board, kantoor spullen zoals onder andere een perforator, schaar, nietmachine, en bij bijna alles is uitleg nodig omdat veel dingen die voor ons heel gewoon zijn hier niet te krijgen en dus onbekend zijn. Er is ook een lamineerapparaat dat ze al snel zullen gaan gebruiken maar daarover in een later bericht meer. Al deze dingen hebben we kunnen kopen met giften van basisschool de Windwijzer Heerlen, en een handwerk club uit Landgraaf.

Naaispulletjes voor Manty

Ook aan spel is gedacht, een sjoelbak.

‘s Middags vergaderen we met YAN, een welkomstwoord en voorstellingsronde. Daarna is er een verrassing: traditionele dans wedstrijd, jongens tegen meisjes. Ze hebben ook een echte djembé speler geregeld maar als we er achter komen dat hij 50 euro per uur vraagt, zijn we het er snel over eens dat we dat niet gaan doen. Voor 4 euro huren we de trommels en dan gaan we zelf trommelen. Wat een lol hebben we en ook de buurt kijkt van afstand mee en begint soms spontaan te dansen.