Africa, expect the unexpected

In de afgelopen weken heb ik weer dingen gezien die ons als Europeanen verbazen. Onze werelden zijn zo verschillend en je komt hier soms onverwachte dingen tegen die je bij ons niet ziet.

Zoals het charging centre waar je voor 10 cent je telefoon kunt opladen, bedenk dat elektriciteit nog steeds iets is wat in weinig dorpen en steden vanzelfsprekend is.

Of de slippers die ik op de laatste dag koop op de markt. Thuis kijk ik naar de onderkant en wat zie ik?

Of de vrouw van een Chief die zomaar spontaan een jurk voor mij komt brengen als cadeau, net als je op het punt staat om naar een bijeenkomst te gaan. (ik heb helaas geen foto van haar, wel van de tante die mij helpt met de hoofddoek)

Ik word daar als Europeaan een beetje verlegen van, zo’n mooi cadeau en tegelijkertijd denk ik aan de mensen die bij de bijeenkomst op mij zitten te wachten. Maar het lijkt of ik de enige ben die zich hierbij ongemakkelijk voelt, ze zeggen niet voor niets Europeanen hebben de klok en Afrikanen hebben de tijd. Het zit allemaal in onze genen, je kunt dat niet uitwissen, je kunt alleen proberen je elke keer in hun wereld te verplaatsten.

Op de laatste dag in Kabala krijgen we 3 hanen. Weggeven is respectloos dus moeten we ze maar bij gebrek aan een koeling, levend meenemen. Ook dat is hier heel normaal, mensen nemen hun kippen en geiten mee totdat het tijd is om ze te eten, dan worden ze geslacht.

En dan zijn er nog de kinderen. Zij groeien heel anders op dan bij ons, met nauwelijks speelgoed zoals bijvoorbeeld Lego, een poppenhuis maar ze leren andere vaardigheden, meer gericht op overleven. Ik heb vingerpoppetjes meegebracht om te kijken wat ik daarmee kan doen om de kinderen te bereiken maar ik krijg Manteneh niet in de fantasiewereld die ik voor haar wil creëren. Toen we naar Kabala gingen heeft ze bij het afscheid enorm gehuild. Ik ben al twee dagen bezig om voor haar duidelijk te maken dat het donkere poppetje Manteneh is en het witte Aunty Marie. Ze begrijpt het niet. Uiteindelijk is ze wel heel blij met de poppetjes die ze overal meeneemt. Dit is een andere wereld en ik bedenk alweer dat we onze wereld niet teveel naar hun wereld moeten willen kopiëren. Alsof dat het enige juiste is. Die fout hebben we in het verleden veel te vaak gemaakt.

Tweede Kerstdag: Boxing Day

In de landen van het Gemenebest, waar Sierra Leone als voormalige kolonie van Engeland ook toe behoort, wordt op tweede Kerstdag Boxing Day gevierd. Boxing Day is een dag waarop een box met voedsel en eventueel ook kleding wordt weggegeven aan mensen die het niet zo breed hebben. Door het heerlijke eten en de cadeaus waarvan we met de kerst genieten, vormt Boxing Day een mooi contrast tussen geven en nemen.

Maar hoe wordt dit dan in Sierra Leone gevierd vroeg ik mij af. Het contrast tussen arm en rijk is enorm en de rijken leven over het algemeen ook apart van de armen. Kelly geeft het antwoord: op Boxing Day maakt iedereen ter begroeting een boksbeweging naar elkaar. Zo kan het ook, elkaar gewoon vriendelijk begroeten.

Barack Obama en Greta Thunberg

De hand van een kind kan niet hoog reiken en de hand van een oude man past niet door de hals van een kalebas.

In het westen draait alles om ik, ik, ik,” Dit is een stukje uit een interview met Sophie Oluwole een Nigeriaans filosoof. “Dat heeft de wereld uit balans gebracht. De westerse gerichtheid op het ik leidt ertoe dat je de ander minder belangrijk vindt en gemakkelijk weg kunt zetten als minderwaardig.In het Afrikaanse denken is het zelf niet gescheiden van andere personen. De hand van een kind kan niet hoog reiken en de hand van een oude man past niet door de hals van een kalebas. Dat betekent dat je elkaar aanvult en nodig hebt.

Een zegen vragen met water

En nu weer terug naar het Nederlandse leven. Dat is niet gemakkelijk met alle ervaringen in mijn hoofd. Dank voor al jullie lieve en mooie reacties. De laatste foto: voordat je aan een grote reis gaat beginnen is het in Sierra Leone de gewoonte om een glas water op de grond te zetten voor je voorouders. Zo vraag je als het ware een zegen van hen over je reis. Water is leven. Onze glaasjes water gaan vandaag weg, ze hebben ons geholpen op onze prachtige reis.

You cannot paint white on white, nor black on black. Each one needs the other to reveal itself ~ Manu Dibango

Je kunt geen wit op wit of zwart op zwart schilderen. Wit heeft zwart nodig om wit te zijn en omgekeerd. Ieder mens heeft de andere nodig om tot zijn recht te komen.

 Wat hebben we al veel geleerd van elkaar! Het Afrikaanse leven en de cultuur en gebruiken verschillen zo van de onze. Goed om ontdekken. We werken samen, hier en daar, voor nu en voor de volgende generatie, aan een mooi leven op deze aarde. Marie-José

Nieuwjaar

Gelukkig nieuwjaar allemaal. Vanmorgen kwam een buurvrouw ons zingend gelukkig nieuw jaar wensen: happy new year mi nor dyo. Tell God Tenki, mi nor dyo. ( Gelukkig nieuw jaar ik ben niet dood gegaan, , zeg God dank, ik ben niet dood gegaan….) Ik moest wel even meer dan slikken. Gister gefeest met de jongeren uit de groep , was geweldig. Kelly heeft een bed laten maken omdat we anders op de grond moeten slapen. Heel luxe ! En vanmorgen was iemand een deur in de wc aan het plaatsen. In de wc en douche is gister cement gestort maar dat is nog niet droog. Tja zo gaat dat hier, als je uit Europa komt wordt er van alles geregeld.