Wat nemen we mee? Shirts daar gaan we over nadenken maar een computer/ laptop?
We gaan voor de eerste keer kijken hoe alles loopt en zijn van mening dat we dan niet meteen maar alles moeten meenemen. Hoe doe je het goed?? Bekend is dat mensen in Sierra Leone het idee hebben dat hier alles goedkoop is en dat iedereen tassen vol met geld heeft.

Ik leg de vraag voor aan Abdul Kemokai, de directeur van Defence for Children Sierra Leone en ben heel blij met zijn antwoord. Want hebben we nog veel te leren hier in het westen over ontwikkelingshulp.
Dit is wat hij zei:
Remember our vision is for them to have their permanent secretariat but the idea was that the District Council can give them an office space. If their request is in line with that then i will fully support that they have a computer and install it at their secretariat. Otherwise we need to ask them to provide answers to the following questions:
1. What will be the main purpose of the computer and who will be incharge?
2. Where will it be installed?
3. How will it be sourced with electricity supply?
4. How will it be sustained?
We need to have their own views before bringing in our own ideas to build on their own ideas.

Later bel ik met een vriendin die 11 maanden in Sierra Leone is geweest. Zij had in die tijd ook een laptop aan iemand gegeven maar was er naderhand niet zeker van of ze er goed aan had gedaan. Ze vroeg zich af waarvoor die laptop nu werd gebruikt en hoe men aan onderdelen komt. En ik herinner me Gladys weer uit ons vorige project die hier bij mij thuis zat met een laptop waarvan de accu kapot was en een breuk in de stroomkabel zat. Met tape om de kabel en een zwaar boek erop werkte hij, wel met Nederlandse stroom…..

Natuurlijk willen we ook wat meenemen voor de kinderen maar dat is erg moeilijk omdat in dit land een tekort is aan heel veel. Zelf hadden we al het idee om bureaulampjes op zonne-energie mee te nemen. De vorige keer was dit een groot succes. Sierra Leone ligt bij de evenaar en dus komt de zon op om 7 uur ’s morgens en gaat ze onder om 7 uur ’s avonds; vroeg donker en dan ook echt donker want er is op vele plaatsen geen electriciteit. Lezen of studeren wordt dan moeilijk, je ziet soms langs de weg mensen verzameld rond een olielampje.

Vandaag zijn ze aangekomen; 40 stuks.
Ze worden gesponsord door een handwerkclub in Landgraaf. Dank daarvoor!

Verder hebben we de kinderen zelf gevraagd wat ze willen. Ze vroegen om schoolmaterialen, een computer en shirts. Voor de schoolmaterialen hebben we gezorgd.

Ze worden voor een groot deel gesponsord door Kantoorboekhandel Funcken uit Landgraaf en parochianen van de Andreasparochie.

Yes, deze week alles geregeld voor onze reis naar Sierra Leone: tickets, vaccinaties, malariatabletten en een visum.
En meteen weer de Afrikaanse sfeer geproefd; op de website van de ambassade in Brussel stond dat ze om 7.30 uur open zouden gaan. Vroeg uit de veren dus.
Om 9 uur kwamen we aan bij de ambassade, het zag er binnen donker uit. Toch maar aanbellen.

Na enige tijd komt een man open doen. Ja, de ambassade is nog gesloten, gaat pas om 10 uur open maar we mogen wel binnen wachten want het is tenslotte koud buiten. We nemen plaats in een wachtkamer. In het uur dat volgt komen er verschillende mensen de ambassade in en uit zonder dat duidelijk is wat hun doel/ functie was. Iedereen is even vriendelijk en geregeld wordt er dan ook Happy New Year geroepen. Een wat sjofel geklede man komt nieuwsgierig naar ons kijken. Op onze vraag waarom de ambassade pas om 10 uur open gaat terwijl op de website 7.30 uur staat antwoordt hij met een lach; This is Sierra Lion!

Rond 10 uur gaat het luikje waarachter het kantoortje is open. De man die de deur had open gedaan verschijnt en vraagt waarvoor we komen. We overhandigen hem ons paspoort, een pasfoto en het aanvraagformulier.
Een visum kost 100 euro, zegt hij maar wanneer willen we het visum eigenlijk hebben? Nou eigenlijk vandaag. Dat is dan 25 euro per persoon extra, zegt hij. Wil je die 25 euro niet betalen, dan moet je je paspoort met visum over 5 dagen komen ophalen. We kijken elkaar verbaasd aan; zo stond het niet op de website maar ja, terug komen over 5 dagen is natuurlijk ook geen optie.
Ja, we willen het visum wel vandaag hebben.
Dan moeten jullie nog even wachten, zegt de man want de jufrouw die het stempel moet zetten is er nog niet. Dan maar weer plaats nemen.

Om kwart voor 11 komt er een hele vriendelijke dame door de opening van het luikje: de dame van de stempel.Nu gaat alles relatief snel. En al gauw mogen we betalen. Kunnen we pinnen, vragen we. De dame kijkt ons enigszins verbaasd aan. (we hadden van de neef van Kelly gehoord dat je sinds kort in de ambassade kunt pinnen.) Prima, zegt de dame maar de 3 x 25 euro voor het versneld verkrijgen van het visum moeten we dan wel contant betalen…..
Als we om 11 uur naar buiten lopen, met 3 stempels in onze paspoorten en 375 euro lichter, zien we de sjofel geklede man. Hij is in de tuin aan het werken en zwaait vriendelijk naar ons.